พรรคประชาชน จัดเวทีสัมมนา ร่าง กม. Anti-SLAPP ยุติฟ้องปิดปาก

19 กรกฎาคม 2569 พรรคประชาชน เดินหน้าขับเคลื่อนสิทธิมนุษยชน เปิดร่างกฎหมาย Anti-SLAPP หวังแก้ปัญหาการฟ้องปิดปากในสังคมไทย ชี้เป็นเครื่องมือคุกคามเสรีภาพประชาชนและเอื้อประโยชน์กลุ่มทุนใหญ่ในการปิดกั้นการตรวจสอบ

 

ที่สวนลุงองุ่น แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร คณะทำงานสิทธิมนุษยชน พรรคประชาชน ร่วมกันจัดงาน "SAY IT LOUDER สิทธิของเรา อย่าให้ใครฟ้องปิดปาก" โดยเป็นการเปิดเวทีสัมมนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็น เกี่ยวกับกฎหมายฟ้องปิดปาก พร้อมเปิดร่างกฎหมาย Anti-SLAPP ของพรรคประชาชน โดยมี น.ส.กนกวรรณ สร้อยสน กลุ่มนับใหม่ชลบุรี ภาคประชาชนที่ถูกฟ้องปิดปาก และนายศุภโชติ ชัยสัจ ส.ส.พรรคประชาชน และเป็นตัวแทนนักการเมืองที่ถูกฟ้องปิดปาก นายนรเศรษฐ์ นาหนองตูม ทนายความ รองศาสตราจารย์ สาวตรี สุขศรี อาจารย์ประจำสายวิชากฎหมายอาญาและเป็นรองคณบดีฝ่ายวิจัยและบัณฑิตศึกษา คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นายชลธาร ทรัพย์ไพรบูลย์เลิศ และ นายอนุสรณ์ แก้ววิเชียร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคประชาชน ร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็น

 

นายศุภโชติ ชัยสัจ ส.ส.พรรคประชาชน กล่าวว่า สถานการณ์การฟ้องปิดปาก (SLAPP) ในสังคมไทย เป็นเครื่องมือทางกฎหมายที่ถูกนำมาใช้มาอย่างยาวนาน เพื่อปิดกั้นไม่ให้ประชาชนลุกขึ้นมาพูดหรือรักษาสิทธิของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นประเด็นทางการเมือง รวมถึงประเด็นที่เป็นประโยชน์สาธารณะ อย่างเรื่องพลังงาน การใช้กฎหมายกลั่นแกล้งเช่นนี้ ทำให้สังคมขาด "พื้นที่ปลอดภัย" ในการนำข้อเท็จจริงมาถกเถียงเพื่อหาทางออกที่ยั่งยืน . "การฟ้องปิดปากทำให้ทุกอย่างช้าลง ปัญหาไม่ถูกแก้ไข และกลายเป็นระเบิดเวลาก้อนใหญ่ของสังคม เช่น เรื่องพลังงานที่ประชาชนต้องทนแบกรับค่าไฟแพงและไม่เป็นธรรมต่อไป เพียงเพราะเมื่อมีคนลุกขึ้นมาพูดความจริงกลับต้องเผชิญกับการฟ้องร้อง"

 

ทางด้าน รองศาสตราจารย์ สาวตรี สุขศรี เปิดเผยว่า คดีที่มักจะถูกฟ้องปิดปาก ส่วนใหญ่จะเป็นคดีเกี่ยวกับประโยชน์สาธารณะ และมักจะเป็นทุนใหญ่ ฟ้องผู้ที่วิพากษ์วิจารณ์ แต่การฟ้องปิดปากในประเทศไทยกลายเป็นเครื่องมือทางกฎหมายสำหรับผู้ที่มีส่วนร่วมทางการเมือง ที่มีความซับซ้อน การฟ้องร้องในลักษณะนี้ มีอานุภาพมากกว่าการร้องปิดปากแบบปกติ เพราะหากถูกฟ้องในประเทศไทยจะมีข้อกฎหมายที่ระบุถึงการจำกัดอิสรภาพเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

 

ทั้งนี้ การถูกฟ้องปิดปากนั้น เป็นเหมือนคำพิพากษา ที่ลงโทษผู้ที่ถูกฟ้องไปแล้วตั้งแต่ต้น เนื่องจากผู้ฟ้องไม่ได้ต้องการคำตัดสินของศาล แค่หวังผลให้ผู้วิจารณ์หยุดพูดในเรื่องที่กำลังวิจารณ์ และเป็นการสร้างภาระทางคดีความให้กับผู้ที่ถูกร้อง เพราะคดีความลักษณะนี้ผู้ฟ้องมักจะ ยื่นฟ้องในพื้นที่ห่างไกล เพื่อให้ผู้ที่ถูกร้องต้องเดินทาง ขณะเดียวกันก็พยายามประวิงเวลาในการดำเนินคดีให้ได้นานที่สุด เพื่อให้ผู้ที่ถูกฟ้องต้องรับภาระค่าใช้จ่ายในการเดินทางและการขึ้นศาล สร้างความเหนื่อยล้า และสร้างความหวาดกลัวให้กับครอบครัวของผู้ที่ถูกร้อง ทั้ง ๆ ที่ ผู้ที่ถูกร้องเพียงแค่วิพากษ์วิจารณ์ เรื่องที่เกี่ยวกับประโยชน์สาธารณะหรือการรักษาสิทธิในฐานะประชาชน