ลองคิดเลขง่ายๆ ถ้ามีนักท่องเที่ยวต่างชาตินั่งรถไฟความเร็วสูงมาเที่ยวอีสานวันละ 5,000 คน ปีละเกือบ 2 ล้านคน ถ้าใช้จ่ายเฉลี่ยคนละ 50,000 บาท เงินจะหมุนเวียนในอีสานปีละกว่า 1 แสนล้านบาท!
นี่ไม่ใช่ฝันลมๆ แล้งๆ แต่คือ งาน รายได้ และเงินหมุนเวียนจริงในอีสาน
เมืองที่รถไฟความเร็วสูงผ่าน เช่น หนองคาย อุดรธานี และนครราชสีมา ควรได้รับการพัฒนาเป็น Smart City และก้าวจาก “หัวเมืองภูมิภาค” สู่การเป็น “เมืองนานาชาติ”
อีสานจะไม่ใช่แค่ปลายทางท่องเที่ยว แต่คือศูนย์กลางโลจิสติกส์ ศูนย์กลางการท่องเที่ยว และประตูเศรษฐกิจลุ่มน้ำโขง
สรุปสั้นๆ รถไฟความเร็วสูง เวียงจันทน์-หนองคาย-โคราช ไม่ใช่แค่เรื่องการเดินทาง แต่คือการเปลี่ยนอนาคตอีสานทั้งภูมิภาค
คำถามคือ… เราจะ “เร่งทำ” หรือจะ “รอไปเรื่อยๆ”?
คุณคิดอย่างไร? อีสานควรเชื่อมโลกได้ตั้งแต่วันนี้หรือไม่? คอมเมนต์มาเลย ถ้าเห็นด้วย… ช่วยกันแชร์ให้ดังไปถึงคนตัดสินใจ