จากนั้นในวันเสาร์ ยาน Starship ได้จุดเครื่องยนต์เพื่อลดระดับความเร็วจาก 17,000 ไมล์ต่อชั่วโมง ฝ่าความร้อนมหาศาลกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก ก่อนจะพับครีบแอโรไดนามิกและใช้จุดยึดขนาดเล็กบริเวณส่วนหัวเกี่ยวเข้ากับแขนกลของหอปล่อยจรวดได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ความสำเร็จในการกู้คืนยานส่วนบนของ Starship นับเป็นหมุดหมายทางวิศวกรรมครั้งสำคัญที่ SpaceX ทุ่มงบประมาณพัฒนามากว่า 1.5 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา เพื่อสร้างระบบขนส่งอวกาศที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ทั้งหมด (Fully Reusable) และพร้อมขึ้นบินซ้ำได้อย่างรวดเร็วไม่ต่างจากเครื่องบินพาณิชย์ ซึ่งเหนือกว่าจรวด Falcon 9 ในปัจจุบันที่ยังต้องทิ้งจรวดท่อนบนลงสู่มหาสมุทรหลังใช้งาน
นอกจากนี้ องค์การบริหารการบินและอวกาศแห่งชาติของสหรัฐฯ (NASA) ซึ่งสนับสนุนงบประมาณกว่า 3.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ภายใต้โครงการอาร์ทีมิส (Artemis) ได้แสดงความยินดีต่อความสำเร็จครั้งนี้ โดยตั้งเป้าใช้ยาน Starship พานักบินอวกาศกลับไปเหยียบพื้นผิวดวงจันทร์อีกครั้งในปี 2028 รวมถึงรองรับเป้าหมายระยะยาวของอีลอน มัสก์ ในการส่งศูนย์ข้อมูล (Data Center) ขึ้นสู่วงโคจร และการตั้งอาณานิคมของมนุษย์บนดาวอังคารในอนาคต