24 กันยายน 2568 ผู้จุดประกายคำว่า "เขมรทำได้" (Khmer can do it) คือ ศาสตราจารย์โสก ทัช ประธานราชวิทยาลัยกัมพูชา ที่อ้างว่า คำนี้ถูกพบบนศิลาจารึกที่นครวัด ที่มีอายุมากกว่า 2,000 ปี และบอกด้วยว่า เป็นคำที่บรรพบุรุษเขียนเตือนสติ ที่เข้ากับสถานการณ์ของกัมพูชาในเวลานี้ ที่ต้องพึ่งพาสินค้านำเข้าและเทคโนโลยีเกือบทุกอย่าง เพราะไม่สามารถผลิตและตามโลกสมัยใหม่ได้ทัน คำเตือนนี้ จึงเปรียบเสมือนความห่วงใยที่บรรพบุรุษมีต่อประชาชนกัมพูชา
เรื่องนี้ ถูกส่งต่อไปถึง "ฮุน เซน" ที่ทำให้เป็นเรื่องจริงจัง โดยบอกว่า "นี่คือสารอันศักดิ์สิทธิ์ของบรรพบุรุษ" และยังให้งบประมาณในการสร้างตัวอักษติดไว้ด้านข้างของโครงการสร้างถนนแห่งหนึ่ง ตั้งแต่การออกแบบตัวอักษรที่ใช้นักศึกษา ไปจนถึงการสร้างและติดตั้ง ไม่มีการพึ่งพาเจ้าหน้าที่และวัสดุจากภายนอกประเทศเลย