สุชาติ ชมกลิ่น เผยรัฐตั้ง 3 อนุกรรมการ ปราบขยะพิษ ชงฟ้องแพ่ง-จำคุก
19 พ.ย. 2569 | titayu_pur

สุชาติ ชมกลิ่น เปิดแผนรัฐบาลตั้งอนุกรรมการ 3 ด้าน แก้ปัญหาขยะพิษ-ขยะอิเล็กทรอนิกส์ หารือฝ่ายตุลาการเพิ่มโทษจำคุกและฟ้องแพ่งเรียกค่าเสียหายผู้กระทำผิด
ข่าว
19 พ.ย. 2569 | titayu_pur

สุชาติ ชมกลิ่น เปิดแผนรัฐบาลตั้งอนุกรรมการ 3 ด้าน แก้ปัญหาขยะพิษ-ขยะอิเล็กทรอนิกส์ หารือฝ่ายตุลาการเพิ่มโทษจำคุกและฟ้องแพ่งเรียกค่าเสียหายผู้กระทำผิด
KEY
POINTS
19 พฤศจิกายน 2569 สุชาติ ชมกลิ่น รมว.ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม แถลงแผนเชิงรุกรัฐบาลตั้งคณะอนุกรรมการ 3 ด้าน เดินหน้ากวาดล้าง ขยะพิษ และสารพิษตกค้างอย่างเด็ดขาด
ที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม นายสุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ได้เปิดเผยถึงการจัดการปัญหามลพิษและสารตกค้างหลายพื้นที่ ว่า ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้เพิ่งเกิด แต่สะสมมานานหลายสิบปีจากความมักง่ายของผู้ประกอบการบางราย ย้ำว่ารัฐบาลภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีอนุทิน ชาญวีรกุล และคณะกรรมการชุดเฉพาะกิจที่มีรองนายกรัฐมนตรีเป็นประธาน ได้แบ่งคณะอนุกรรมการทำงานเชิงรุก 3 ด้าน ได้แก่
ด้านที่ 1 คือการตรวจสอบใบอนุญาตโรงงาน (105 / 106) ดูแลโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม (วราวุธ ศิลปอาชา) จัดส่งชุดตรวจ 50 ทีมลงพื้นที่ หากพบฝ่าฝืนให้สั่งปิด ปรับปรุง และดำเนินคดีตามกฎหมาย
ด้านที่ 2 คือการติดตามจับกุมคดีเฉพาะกิจ และสืบสวนขยายผล ซึ่งดูแลโดยกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เป็นการปราบปรามตามข้อร้องเรียน และโซเชียลมีเดีย ซึ่งในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา ได้มีการจับกุมไปแล้วเกือบ 20 คดีภายใน 1 เดือน รวมถึงการสืบสวนขยายผลคดีลักลอบนำเข้าและฝังกลบขยะอิเล็กทรอนิกส์ ร่วมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จนตามไปจับกุมโกดังในพื้นที่ อ.แปลงยาว จ.ฉะเชิงเทรา และติดตามเส้นทางรถที่เกี่ยวข้องใน จ.สระบุรี และ จ.ปราจีนบุรี (ซึ่งชาวบ้านเรียกร้องให้ประกาศเขตควบคุมมลพิษเช่นกัน)
ในด้านที่ 3 คือการควบคุมการนำเข้า-ส่งออกและวัตถุดิบ ให้กรมศุลกากร กระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงอุตสาหกรรม กำหนดเกณฑ์และสัดส่วนของขยะอิเล็กทรอนิกส์ที่ปนเปื้อนมากับการนำเข้าเหล็กให้ชัดเจนในระดับสากล ยกตัวอย่างเช่นประเทศญี่ปุ่น ที่อนุญาตให้ขยะอิเล็กทรอนิกส์ปนเปื้อนมากับสินค้านำเข้าอื่น ๆ เพียง 2% ซึ่งได้มีการสั่งการกับปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ให้มีการพูดคุยกับปลัดกระทรวงพาณิชย์ และกระทรวงอุตสาหกรรม หาหลักเกณฑ์ร่วมกันในการกำหนดสัดส่วนดังกล่าว รวมไปถึงหาแนวทางและวิธีการกำจัดขยะอิเล็กทรอนิกส์ใน 2% นี้ด้วย ว่าต้องทำอย่างไรและทำที่ไหน นอกจากนี้ยังเสนอให้ผู้ประกอบการนำเข้าเศษโลหะต้องมีใบอนุญาตโรงงาน (เช่น ใบอนุญาต 59, 60, 106) เพื่อคุมเข้มตั้งแต่ต้นทาง โดยไม่สร้างผลกระทบเกินควรต่อผู้ประกอบการสุจริต เนื่องจากเราไม่สามารถปฏิเสธการนำเข้าและหรือโลหะอื่น ๆ ได้ เนื่องจากอุตสาหกรรมประเทศไทยก็ยังคงต้องใช้สินค้าประเภทนี้อยู่เช่นเดียวกัน ซึ่งถ้าหากเรานำเศษเหล็กเข้ามาเพื่อหลอมไม่ได้ กระทบกับราคาเหล็กและราคาสินค้าอุปโภคบริโภคของคนไทย
ส่วนประเภทที่ลักลอบนำขยะอิเล็กทรอนิกส์เข้ามาในประเทศไทย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการรับจ้างเอามาทิ้งจากต่างประเทศ ฝั่งยุโรปและอเมริกา ซึ่งนำเข้ามาทีก็ 10-20 ตัน มาคัดแยกสิ่งที่ยังใช้ได้เพื่อนำไปขายต่อ ได้กำไรอีกทอดหนึ่ง ส่วนที่เหลือก็ลักลอบนำไปฝังกลบ ซึ่งเรื่องนี้นอกจากการนำดำเนินคดีอาญาแล้วต้องมีการฟ้องแพ่ง ยึดทรัพย์สินด้วย ซึ่งได้มีการพูดคุยกับ DSI และหารือกับประธานศาลฎีกา ในข้อกฎหมายเนื่องจากกฎหมายของกรมโรงงานนั้น มีเพียงแค่ปรับ ซึ่งผู้กระทำความผิดไม่มีความเกรงกลัว เพิ่มโทษในเรื่องของการจำคุก และการฟ้องแพ่งเข้าไปด้วย เพื่อผลักดันให้มีการฟ้องแพ่งเรียกค่าเสียหายจากผู้กระทำผิดควบคู่ไปกับคดีอาญา รวมถึงมองถึงการใช้มาตรการเข้มข้นทางกฎหมายและการควบคุมสารเคมีบางชนิด เช่น สารไซยาไนด์ ที่ใช้ในอุตสาหกรรมเหมืองแร่ เช่น ประเทศเมียนมาร์นำเข้าจากเราเกือบ 100% หากจำเป็นต้องยกระดับมาตรการเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของประเทศและประชาชน
"ไม่ใช่ดำเนินคดี กล่าวโทษ แค่นั้นจบไม่ใช่ คุณต้องฟ้องค่าเสียหายเรื่องว่า ประชาชนเสียหายเท่าไหร่ที่คุณทำกันอย่างนี้ ฟ้องแพ่ง เราเคยฟ้องแพ่งจนถึงหลายร้อยล้าน พันล้านก็ต้องฟ้อง ฟ้องให้สู้ที่ศาล เพราะเราประชาชนเสียหาย"
"สิ่งสำคัญที่สุดคือนักการเมืองหรือรัฐมนตรีคือ ประชาชนเป็นที่ตั้ง ประเทศเป็นที่ตั้ง ไม่ใช่พ่อค้า ไม่ใช่คนร่ำรวยในการขายแร่รวย พวกนี้ไม่ได้มีความหมายสำหรับผม"