วิกฤตสารพิษแม่น้ำสาย! "ดร.ว่าน มช." ชี้ "รัฐบาลสั่งการ แต่ไร้ปฏิบัติรูปธรรม" จี้หาแหล่งน้ำสะอาดให้ชาวบ้านด่วน

10 พฤศจิกายน 2569 จากการที่ นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ได้เน้นย้ำและให้ความสำคัญกับการบริหารราชการเชิงพื้นที่ โดยมอบหมายให้ผู้ว่าราชการจังหวัดในฐานะผู้บังคับบัญชาสูงสุดในพื้นที่ ขับเคลื่อนการแก้ไข 6 ประเด็นปัญหาเร่งด่วนอย่างมีประสิทธิภาพ

 

นักวิชาการ มช. ชี้รัฐบาลยังขาดการปฏิบัติที่เป็นรูปธรรม

 

วิกฤตสารพิษแม่น้ำสาย! "ดร.ว่าน มช." ชี้ "รัฐบาลสั่งการ แต่ไร้ปฏิบัติรูปธรรม" จี้หาแหล่งน้ำสะอาดให้ชาวบ้านด่วน กระทบหนัก "สุขภาพ-เกษตร-ท่องเที่ยว"

 

 

 

 

 

 

 

 

ทางด้าน ผศ.ดร.ว่าน วิริยา อาจารย์คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้แสดงความคิดเห็นถึงกรณีดังกล่าวว่า รัฐบาลยังถือว่าให้ความสำคัญไม่มากพอในประเด็นสารปนเปื้อนในแม่น้ำ ถึงแม้ว่าจะมีกฎกติกาที่ประกาศออกมา แต่ตนยังไม่เห็นการเคลื่อนไหวอย่างชัดเจนในเชิงปฏิบัติ และยังไม่เห็นแนวทางในการเคลื่อนทัพเพื่อแก้ไขปัญหาอย่างไรอย่างเป็นรูปธรรม

"เราทราบมาเป็นระยะเวลานานแล้วว่า แม่น้ำหลายสายมีการปนเปื้อนสารโลหะหนัก ซึ่งทั้งสถาบันการศึกษาและหน่วยงานของรัฐก็มีการตรวจคุณภาพน้ำและส่งรายงานไปยังส่วนกลางแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นมีข้อสั่งการอะไรเกิดขึ้น ซึ่งตอนนี้ได้มีการประกาศออกมาว่าให้ความสำคัญกับปัญหาดังกล่าว แต่ในเชิงปฏิบัติยังไม่มี" ผศ.ดร.ว่าน กล่าว

 

ผลกระทบลุกลามวงกว้าง จี้หาแหล่งน้ำสะอาดให้ประชาชนทันที

 

ผศ.ดร.ว่าน ระบุเพิ่มเติมว่า การสั่งการจากรัฐบาลต้องมีความชัดเจนและจับต้องได้มากกว่านี้ เพราะปัจจุบันผลกระทบได้ขยายวงกว้าง ทั้งทางด้านสุขภาพ เศรษฐกิจ การท่องเที่ยว และภาคการเกษตร ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเกิดการปนเปื้อนในระบบนิเวศทั้งหมดแล้ว

"สิ่งที่จะต้องดำเนินการทำทันทีคือ การหาแหล่งน้ำใหม่ให้กับพี่น้องประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากการปนเปื้อนสารพิษในแม่น้ำ และทำการตรวจสอบแหล่งน้ำภายในประเทศที่ปลอดภัย เนื่องจากปัจจุบันแม้จะมีการตรวจวัดแหล่งน้ำภายในประเทศ แต่ก็มีความกังวลใจว่าอาจจะมีการปนเปื้อนเช่นกัน เพราะน้ำใต้ดินในบางพื้นที่ก็ใช้ได้ บางพื้นที่ก็ใช้ไม่ได้ จึงจำเป็นต้องมีแหล่งน้ำที่ปลอดภัยรองรับชาวบ้าน" ผศ.ดร.ว่าน ระบุ

 

เตือนเหมืองไร้มาตรฐานเพื่อนบ้านเพิ่มขึ้น เร่งวางแผนรับมือรัดกุม

 

ผศ.ดร.ว่าน กล่าวทิ้งท้าย ปัจจุบันแนวโน้มของการทำเหมืองที่ไม่ได้มาตรฐานมีแนวโน้มที่จะเพิ่มขึ้น ทั้งในฝั่งประเทศเมียนมาและประเทศลาว ซึ่งผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อมที่จะส่งผลโดยตรงกับประเทศไทยก็จะรุนแรงมากขึ้น มีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการวางแผนรับมือและลดความเสียหายทางด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อม