กรณีที่2 คือการวางแผนในการเคลื่อนย้ายหมูป่าออกจากพื้นที่ พร้อมทั้งทำความสะอาดพื้นที่เนื่องจากมีหมูป่ากลุ่มดังกล่าวอยู่ในพื้นที่เป็นเวลานานทำให้มีสิงปฏิกูลจำนวนมาก ส่งกลิ่นเหม็นและเป็นที่เพาะเชื้อโรค
ขณะที่ทางด้านนางพเยาว์ ถมใย ผู้ใหญ่บ้าน เปิดเผยว่า เมื่อประมาณ 40ปีก่อน พื้นที่แห่งนี้ถูกวางให้เป็นหมู่บ้านจัดสรร แต่ด้วยปัญหาทางเศรษฐกิจทำให้ไม่ได้มีการก่อสร้างต่อ และถูกทิ้งร้าง
ต่อมาเมื่อประมาณ7-8ปีก่อน มีหมูป่าที่ชาวบ้านเลี้ยงหลุดออกมาอาศัยอยู่ที่นี้ และได้แพร่ขยายพันธุ์เป็นจำนวนมากหลายร้อยตัว ทำให้อาหารไม่เพียงพอ บางตัวออกไปจากพื้นที่ จนถูกรถชน สร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านและคนที่สัญจรไปมา จนต้องมีการขนย้ายหมูป่าออกจากพื้นที่ไปปล่อยที่ป่าในพื้นที่จ.เพชรบูรณ์
นางพเยาว์บอกอีกว่า ตอนขนย้ายในตอนนั้นยังมีหมูป่าที่หลงเหลืออยู่ 5 ตัว ทำให้มีการขยายพันธุ์จนถึงทุกวันนี้ โดยลูกหมูป่าบางส่วนได้ถูกสุนัขจรจัดลากไปกินเป็นอาหาร ทำให้ตอนนี้เหลือหมูป่าวัยโตแล้วประมาณ 20 ตัว ส่วนเรื่องสุนัขจรจัดนั้นถูกชาวบ้านนำมาปล่อยเพราะไม่ต้องการที่จะเลี้ยงต่อไป ประมาณ 50 ตัวได้ เมื่อสุนัขจรจัดจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้อาการไม่พอกิน จึงแอบเข้าไปกินลูกหมูป่าเป็นอาหารบ่อยครั้ง