เวียดนามเป็นหนี่งในประเทศของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีความโดดเด่นด้านอวกาศ ซึ่งเมื่อปี 1980 เวียดนามได้ส่งมนุษย์อวกาศเป็นชาติแรกในภูมิภาค ภายใต้ความร่วมมือกับอดีตสหภาพโซเวียต และในปี 2006 เวียดนามได้กำหนดยุทธศาสตร์การวิจัยและการประยุกต์เทคโนโลยีอวกาศ จนเกิดศูนย์ดาวเทียมแห่งชาติเวียดนาม หรือ VNSC โดยได้รับการสนับสนุนทั้งอย่างเต็มรูปแบบจากทางญี่ปุ่น
แต่อีกด้านที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาด้านเทคโนโลยีอวกาศไม่แพ้กัน คือ แผนกฟิสิกส์ดาราศาตร์ ที่เน้นการวิจัยดาราศาสตร์วิทยุ ดาวฤกษ์และกาแล็กซี่ แต่บุคลากรที่เชี่ยวชาญด้านนี้ของเวียดนามทั้งประเทศ กลับมีเพียง 8 คนเท่านั้น
สถาบันวิจัยดาราศาสตร์ ซึ่งมีพันธกิจในการสร้างเครือข่ายดาราศาสตร์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยได้รับการรับรองจาก UNESCO ได้เล็งเห็นโอกาสที่จะเข้ามาแลกเปลี่ยนความร่วมมือระหว่างกันจึงมีการทำข้อตกลงและลงนามความร่วมมือด้านดาราศาสตร์ระหว่างสถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติของไทยกับทางศูนย์ดาวเทียมแห่งชาติเวียดนาม ในวันที่ 24 สิงหาคม ที่ผ่านมา
ความร่วมมือครั้งนี้ มุ่งเน้นความร่วมมือด้านการแลกเปลี่ยน และถ่ายทอดความรู้ด้านวิทยาศาสตร์ ดาราศาสตร์ และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ผ่านงานวิจัย การศึกษาและการแลกเปลี่ยนนักวิจัยระหว่างกัน
เราสามารถพิจารณาประโยชน์ที่ทางศูนย์ดาวเทียมแห่งชาติเวียดนามได้รับจากการเซ็นความร่วมมือ คือเราแบ่งปันข้อมูลและงานวิจัยของนักดาราศาสตร์ และด้านอื่นๆ อีก ผมคิดว่าเราอาจจะคุยเพิ่มเติมในเรื่องประโยชน์ระหว่างกันต่อจากนี้ได้ ไม่ใช่แค่ทรัพยากรมนุษย์ แต่ยังรวมถึงทรัพายากรด้านเทคนิคและวิทยาศาสตร์ เครื่องมือ และเครือข่าย ทุกสิ่งที่เราสามารถแบ่งปันร่วมกันได้ตามข้อตกลงในเอกสารความร่วมมือเป็นพื้นฐาน และนี่ก็คืออีกก้าวของพัฒนาการทางด้านดาราศาสตร์ของทั้ง 2 ประเทศ
ความร่วมมือครั้งนี้ ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างเครือข่ายพัฒนากับประเทศเพื่อนบ้าน เพียงด้านดาราศาสตร์เท่านั้น แต่ครอบคลุมทั้งการพัฒนาการศึกษาและการวิจัยเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่จะเป็นรากฐานสำคัญในการยกระดับด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของภูมิภาคนี้ให้ทัดเทียมนานาชาติอีกด้วย