อาชีพเสริมของพี่น้องที่นั่น คือนั่งผ่าหมา กับผ่าส้มแขก โดยมีนายทุนออกทุนรับซื้อต้นส้มแขก หรือไม่ก็ซื้อแบบที่เก็บผลของมันมาแล้ว จากนั้นก็มาจ้างคนผ่าและหั่นเป็นชิ้นบางๆ นำไปตากให้แห้งสนิท นำไปขายที่มาเลเซีย จะได้กำไร 1 เท่าตัว ส่วนหมาก ก็เอามาผ่าครึ่ง ได้กิโลละ 1 บาท แกะเม็ดหมากอีกกิโลฯละ 5 บาทส้มแขกจะส่งขายมาเลย์ เพราะนิยมนำไปประกอบอาหาร ส่วนหมากแห้ง ใช้ในอุตสาหกรรมฟอกหนัง ฟอกเส้นใย มีนักธุรกิจไทยรับซื้อ


ชาวสวนยางที่รับจ้างผ่ทาหมากและผ่าส้มแขก เล่าว่า เมื่อก่อนรับจ้างกรีดยางได้วันละ 200 บาท แต่พออากาศร้อนจัด น้ำยางไม่ออก ทำให้ได้ค่าจ้างน้อยลงมาก จึงตัดสินใจรับจ้างผ่าหมาก ผ่าส้มแขก ค่าจ้างจะตกอยู่ที่ 200 บาทต่อวัน ก็พออยู่ได้ มีเงินกินและส่งลูกเรียนหนังสือส่วนผู้อำนวยการกองช่าง อบต.กาลูปัง อำเภอรามัน จังหวัดยะลา เป็นผู้ออกทุนซื้อส้มแขกกับผลหมาก แล้วมาจ้างชาวบ้านผ่า เพื่อให้ชาวบ้านมีรายได้ และตัวเขาก็นำหมากกับส้มแขกไปขายต่อให้ แล้วนำกำไรมาแบ่งกัน สาเหตุที่ต้องทำเพราะรู้สึกสงสารชาวบ้านที่ได้รับผลกระทบจากอากาศร้อนจัด กรีดยางไม่ได้ผลผลิตก็เป็นวิธีหาทางออกให้ชีวิตกันไป เพราะราคายางพาราก็ตกต่ำมานาน หนำซ้ำยังมาโดนภัยอากาศร้อนซ้ำเติม หลายๆ ครอบครัวจากที่มีกินมีใช้ ก็ต้องกลับกลายมาเป็นหนี้