ทุกสนามข่าว เราคือตัวจริง

วันจันทร์ ที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2563.

"แบงค์ แคลช" ร่ายยาวหลังถามชาวเน็ต "ผมเป็นคนอย่างไร จงอธิบาย"

569 15
แบงค์ แคลช ร่ายยาวหลังถามชาวเน็ต ผมเป็นคนอย่างไร จงอธิบาย

จากก่อนหน้าที่ "แบงค์ แคลช" ได้มีการโพต์ถามเเฟนคลับภา่พในไอจีว่า "ผมเป็นครนอย่างไรในมุมมองคุณ" จงอธิบาย ซึ่งมีเหล่าเเฟนคลับมากมายเข้ามา ต่างเข้ามาให้ความคิดเห็นชื่นชมกันมากมาย

ต่อมาล่าสุด"แบงค์ แคลช" ได้โพสต์ให้คำตอบกับคำถามที่ว่าจากคำถามในโพสวันก่อนที่ว่า "ผมเป็นคนอย่างไร จงอธิบาย" .......ผมไม่ได้เป็นแบบที่คนส่วนใหญ่คิดในมุมมองส่วนตัวของผมเองในปี 2020 ซึ่งเจ้าตัวได้โพสต์ระบุข้อความไว้ว่า..........


จากคำถามในโพสวันก่อนที่ว่า "ผมเป็นคนอย่างไร จงอธิบาย" .......ผมไม่ได้เป็นแบบที่คนส่วนใหญ่คิดในมุมมองส่วนตัวของผมเองในปี 2020 นี้

1. ผมไม่มีการศึกษาเท่าที่ควร ฝั่งหนึ่งผมดีใจที่รู้ตัวเองเร็ว...อีกฝั่งหนึ่งผมเสียใจที่ทำตามรูปแบบของลูกชายคนโตได้ไม่ครบถ้วน และไม่ "สง่างาม" ในการศึกษาร่ำเรียนที่ผ่านมา...สิ่งนั้นเองที่ทำให้ผมอ่านหนังสือมากมายและอ่านหนังสือพิมพ์จนจบเล่มเสมอเพื่อเติมเต็ม แต่ในวันนี้ต้องแยกแยะอ่านเพื่อเป็นกลาง และต้องฉลาด

2. ผมไม่ใช่คนอบอุ่น ผมไม่เคยส่งดอกไม้หรือกระเช้าในวันเทศกาลใดๆให้กับผู้ใหญ่หรือรุ่นพี่ที่รักแบบคนทั่วไปทำ...ดูไม่ใส่ใจไร้ซึ่งอารยะ แต่ผมมักให้หัวใจไปก่อนเสมอ...แล้วผมไม่เอาคืน ผมไม่กอดใครง่ายๆนอกจากแฟนเพลงครอบครัววงแคลชเท่านั้น

3. ผมไม่ใช่คนโลกส่วนตัวสูง ผมเพียงแค่เลือกคนคบ....ถ้าผมไม่ได้ไปไหนเลย หมายความว่า "ไม่มีเพื่อนดีๆให้ผมไปด้วยเลยเพราะเขาเหล่านั้นไม่ว่าง" และผมทำกิจกรรมคนเดียวได้อย่างดีมาก บ้านคือความร่มใจ คุณย่ายืน 1 หมา 2 ตัว แมว 5 นาย....ผมจะเหงาได้อย่างไร

4. ผมไม่ใช่คนหล่อเหลาอะไรทั้งนั้น จมูกที่บานขนาดเอานิ้วโป้งใส่เข้าไปได้โดยไม่ลำบาก ผิวสีเเทนที่ผมรักเพราะแม่ให้มาบวกกับความเหลี่ยมของหน้าที่ไม่สมทรงในจริตของสาวไทย....นี่คือคำตอบ

5. ผมไม่ใช่คนเข้าถึงยาก เพราะผมไม่ให้ใครเข้าถึงก็เพียงเท่านั้น เฉกเช่นข้อ 3 ผมไม่มีม่านหมอกมาฉาบหลอก....มีเเค่ 2 อย่างคือเปิดและปิด....และแน่นอนเวลาผมเปิดใจให้ใคร 30% มักจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวเองเสมอ....ยกเว้นแฟนๆครอบครัววงแคลชซึ่งผมจะเปิดแง้มไว้เสมอเพื่อพร้อมง้างออก....และวันนี้ผมยิ้มเยอะขึ้นมาก

6. ผมไม่ใช่คนดี ความใส่ใจและกตัญญูต่อพ่อแม่ที่มีหลายคนชื่นชมนั้นผมไม่ได้ภูมิใจอะไรเพราะมันเป็นเรื่อง "ธรรมดาทั่วไป" ของมนุษย์ที่ต้องทำ....ไม่ใช่เรื่องพิเศษ....รางวัลลูกกตัญญูแห่งชาติผมไม่สมควรได้รับ เพราะผมพ่ายแพ้ให้กับเด็กน้อยที่ช่วยแม่ขายอาหารในตลาดก่อนไปโรงเรียนในตอนเช้า เด็กๆเหล่านั้นสมควรได้ไม่ใช่คนมีชื่อเสียง มีสิ่งเดียวที่ผมมั่นใจคือความเป็นธรรมชาติของผม ยิ้มเมื่ออยากยิ้ม นิ่งเมื่อข้นคิด ดีดเมื่อผ่อนคลาย ความไม่เฟคเป็นข้อเดียวที่ดีของปรีติ....และผมลืมคำหนึ่งไปแลัวกับคำที่ว่า "ก็ผมเป็นของผมแบบนี้ใครจะทำไม" โนววววววว.....ผมจะต้องเป็นคนที่ดีขึ้นกว่าเดิมสิ

คิดถึงนะพิมพิศา.....ไก่จ๋า

เรื่องโดย Nation TV | ภาพโดย Nation TV
"ไม่พลาดทุกข่าวด่วนจาก NationTV กดเป็นเพื่อนกับเราที่นี่"
add friend
แชร์