ย้อนกลับไปเมื่อเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2516 หรือเมื่อ 50 ปีที่แล้วในวันศุกร์นี้ หนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญซิดนีย์โอเปร่าเฮาส์ ได้เปิดการแสดงอย่างยิ่งใหญ่เป็นครั้งแรก หลังใช้เวลาในการก่อสร้างล่าช้ากว่าทศวรรษ และใช้งบประมาณมากเกินไป จนทำให้อาคารที่ดูแปลกตาแห่งนี้ไม่ได้รับความนิยมจากชาวออสเตรเลียในทันที ทว่าในช่วงหลายทศวรรษนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา หลังคารูปทรงเปลือกหอยอันโดดเด่นได้ช่วยให้ที่นี่กลายเป็นสัญลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมและเป็นมรดกโลกขององค์การยูเนสโกที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวมากกว่า 10 ล้านคนต่อปี
แต่เคยลองสงสัยกันไหมว่า ถ้าหากไม่ใช่อาคารรูปทรงที่เราเห็นในทุกวันนี้ ซิดนีย์โอเปร่าเฮาส์จะมีรูปทรงแบบใดได้บ้าง
ก่อนที่จะเริ่มการก่อสร้าง ได้มีโครงการการแข่งขันออกแบบระดับนานาชาติ โดยนายกรัฐมนตรีโจเซฟ เคฮิลล์แห่งรัฐนิวเซาท์เวลส์ หนึ่งในผู้ที่สนับสนุนการเปลี่ยนที่ตั้งสถานีรถรางเก่าให้เป็นโรงละครโอเปร่า และมีผู้ส่งแบบอาคารเข้าร่วมการแข่งขันมากกว่า 233 แบบ โดยมีข้อกำหนดว่า อาคารจะต้องมีห้องโถงหลักที่สามารถรองรับคนได้ 3,000 ถึง 3,500 คน และที่จอดรถได้ 100 คัน การระบายอากาศและทางเดินทางออก โดยที่ผู้จัดงานไม่ได้จำกัดงบประมาณที่ต้องใช้ในการสร้าง
และนี่คือส่วนหนึ่งของผลงานการออกแบบ ที่ไม่ถูกเลือกให้เป็นแบบก่อนสร้างของโอเปร่าเฮาส์ในปัจจุบัน