ความเป็นไปได้ของปฏิบัติการช่วย "ตัวประกัน"

ผู้เชี่ยวชาญทางทหารให้ความเห็นว่า กลุ่มฮามาสจับตัวประกันไปอย่างน้อย 150 คน นับตั้งแต่เปิดฉากบุกเมื่อวันเสาร์ (7 ตุลาคม 2566) ทำให้อิสราเอลตกอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล ในการส่งตัวประกันกลับบ้านอย่างปลอดภัย นอกเหนือจากการต่อสู้ที่ยากลำบากในการค้นหาและช่วยเหลือตัวประกัน ท่ามกลางสงครามที่นองเลือดที่สุดในรอบหลายสิบทศวรรษ



ฮามาสบุกเข้าไปพรมแดนอิสราเอลครั้งแรก ด้วยการเข้าโจมตีงานเทศกาลดนตรี ก่อนจะมีภาพการจับหญิงสาวหลายคนขึ้นรถ บางคนมีบาดแผลและร่องรอยฟกช้ำ รวมทั้งโนอา อาร์กามานี นักศึกษาวัย 25 ปี ที่ถูกจับพร้อมแฟนหนุ่มแต่ถูกแยกไปนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ โดยที่เธอพร่ำร้องขอชีวิตตลอดเวลา 

สถานการณ์ตัวประกันได้บีบเค้นให้ IDF ต้องเร่งช่วยเหลือให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะฮามาสประกาศว่า จะเริ่มสังหารพวกเขาทุกครั้งที่อิสราเอลใช้ปฏิบัติการทางอากาศ ถล่มบ้านเรือนราษฎรในปาเลสไตน์โดยไม่แจ้งล่วงหน้า

อเล็กซานเดอร์ กรินเบิร์ก นักวิเคราะห์จากสถาบันเพื่อยุทธศาสตร์และความมั่นคงแห่งเยรูซาเลม (Jerusalem Institute for Strategy and Security) ให้ความเห็นว่าอิสราเอลมุ่งเป้าการโจมตีไปที่ศูนย์บัญชาการ และทหารของฮามาสเป็นอันดับแรก ขณะที่ทหารก็เตรียมเคลื่อนกำลังพลเข้าสู่ฉนวนกาซาถ้าเกิดการต่อสู้ในเมือง สถานการณ์ก็อาจบังคับให้ต้องสู้ด้วยมือเปล่า ทัศนวิสัยในการมองเห็นลดลง เพิ่มความเสี่ยงที่จะเจอกับดัก ขอบเขตระหว่างพลเรือนกับทหารถูกลด และยานเกราะไร้ประโยชน์

กรินเบิร์ก บอกว่าทุกคนรู้ดีว่ามันจะยาวนานและยากลำบากพร้อมกับความสูญเสียมากมาย แม้ว่าเทคโนโลยี เช่น หุ่นยนต์ จะสามารถช่วยกองกำลังจู่โจมได้ก็ตาม ด้านอดีตนายทหารของกองทัพอังกฤษ แอนดรูว์ เกลเลอร์ ที่ปัจจุบันเป็นนักวิเคราะห์ที่บริษัทข่าวกรองเอกชน "เจนส์" (Janes) ระบุว่า

"การสู้รบของ IDF ในฉนวนกาซาจะยากลำบาก เนื่องจากการต่อสู้ในเมืองเป็นสนามรบแบบ 360 องศา เพราะภัยคุกคามสามารถอยู่รอบตัวคุณ" 

การไปบ้านแต่ละหลังและเพื่อป้องกันการติดกับดัก ย่อมต้องนำผู้เชี่ยวชาญด้านการปลดชนวนระเบิด พร้อมอุปกรณ์ที่ยุ่งยาก เช่น บันได เชือกและวัตถุระเบิด และเป็นไปได้ว่าจะถูกยิงใส่ท่ามกลางความมืด ซึ่งเป็น "ความเสี่ยงโดยธรรมชาติ" ที่จะเกิดการ "ยิงกันเอง" (friendly fire) ซึ่งเป็นสถานการณ์ที่ยากอย่างแสนสาหัสของจริง