เปิดใจ....ครูแพะ ถูก ตร.เอาผิดชนคนตาย ทั้งที่ไม่ได้ก่อเหตุ

จากกรณี นางจอมทรัพย์ แสนเมืองโคตร อายุ 54 ปี อดีตข้าราชการครูโรงเรียนบ้านม่วงไข่ประชาราษฎร์สงเคราะห์ ต.ด่านม่วงคำ อ.โคกศรีสุพรรณ จ.สกลนคร เมื่อปี 2556 ถูกศาลฎีกาให้ต้องโทษ ในคดีขับรถโดยประมาททำให้ผู้อื่นถึงแก่ชีวิต เหตุเกิดเมื่อปี 2548 และศาลฎีกาพิพากษาให้จำคุก เป็นเวลา 3 ปี 2 เดือน และได้รับพระราชทานอภัยโทษ ออกมาเมื่อปี 2558 รวมอยู่ในเรือนจำ 1 ปี 6 เดือน ซึ่งครูจอมทรัพย์ แสนเมืองโคตร เล่าว่า แม้จะออกจากคุกมาก็ยังทำใจไม่ได้ ไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับตัวเอง ทั้งๆ ที่อยู่กับบ้าน กับครอบครัว กลับต้องมากลายเป็นผู้ต้องหาขับรถชนคนตาย
นางจอมทรัพย์ แสนเมืองโคตร กล่าวว่า ได้รับหมายเรียกจากพนักงานสอบสวน สภ.นาโดน อ.เรณูนคร จ.นครพนม ให้ไปรับทราบข้อกล่าวหา ว่า เวลา 20.00น. วันที่ 11 มี.ค. 2548 กล่าวหาว่าตนได้ขับรถกระบะ อีซูซุ สีเขียว รุ่นเคบีแซด ทะเบียน บค 56 สกลนคร ไปเฉี่ยวชนผู้ขับขี่จักรยาน บริเวณริมถนน ต.โคกหินแฮ่ อ.เรณูนคร จ.นครพนม จนเป็นเหตุให้เสียชีวิต แต่แปลกตรงที่ยี่ห้อ และรุ่นของรถไม่ใช่ของตนเอง ซึ่งรถของตนเป็นรถยี่ห้อโตโยต้าไมตี้เอ็กซ์ สีบรอนซ์ทอง และระหว่างที่สอบปากคำ พนักงานสอบสวน นั่งพิมพ์บันทึกปากคำ มีการลบคำว่า ผู้ต้องหาชาย จากคำให้ปากคำของพยาน และแก้เป็นผู้หญิง ตนจึงทักท้วงไปแต่เจ้าหน้าที่ตำรวจก็ไม่ฟัง
หลังจากนั้นตนเอง ก็มาทำงานและสอนนักเรียนตามปกติ ด้วยความที่มั่นใจว่า ตนเองไม่ได้เป็นผู้กระทำผิด จึงให้การปฏิเสธมาโดยตลอด และไม่ได้จ้างทนายมาสู้คดี แต่สุดท้ายพนักงานสอบสวน ได้รวบรวมหลักฐานพยานที่มีอยู่ เพียงพอที่จะส่งฟ้องศาลดำเนินคดี นำมาสู่การถูกจองจำ เคยมีคนมาติดต่อว่าให้วิ่งเต้นเพื่อหลุดคดี แต่ไม่ทำเพราะรับไม่ได้ที่จะมีเรื่องพวกนี้ ตนยืนยันว่าบริสุทธิ์แต่สุดท้ายถูกตัดสินให้ติดคุก ระหว่างที่ต้องถูกตัดสินให้ติดคุกไม่เคยคิดเลยว่า การที่เราไม่ได้ทำอะไรผิดจะทำให้ต้องติดคุกได้
หลังจากศาลฎีกาพิพากษาให้จำคุก 3 ปี 2 เดือน ไม่รอลงอาญา ทำให้ต้องออกจากราชการ เหมือนชีวิตตายทั้งเป็น ต้องใช้ธรรมะเข้ามาช่วยข่ม และเขียนบันทึกเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในแต่ละวันในคุก ไว้คอยเตือนใจตนเอง ขณะเดียวกันได้เป็นครูสอนหนังสือให้เพื่อนนักโทษหญิงด้วยกัน

ส่วนด้านนอกเรือนจำ ก็ได้เพื่อนๆ ที่เรียนด้วยกัน ช่วยสืบเสาะหารถคันที่เกิดเหตุ และรวบรวมเงินทุนให้หลานของตนเอง คอยวิ่งเต้นร้องขอความเป็นธรรม ตามหน่วยงานต่างๆ แต่เหมือนเคราะห์ซ้ำกรรมซัด พี่สาวแท้ๆ ของตนเอง ก็มาตรอมใจเรื่องที่เกิดขึ้นและเสียชีวิตลง ส่วนหลานซึ่งเป็นลูกของพี่สาว ก็ไม่ยอมปริปากเรื่องนี้ให้ตนทราบ
ครูจอมทรัพย์ กล่าวอีกว่า หลังได้รับอภัยโทษออกมา ชีวิตก็ไม่เหมือนเดิม ต้องไปอาศัยบ้านหลานสาวที่ค่ายทหารในจังหวัดนครพนม จนทำใจเริ่มได้ ก็ไปบวช และกลับมาบ้าน จากที่มีคนเคยเคารพนับถือ หลายคนก็ดูแปลกไปเพราะมองว่าเราเคยติดคุกมา เมื่อติดต่อไปยังหน่วยงานต้นสังกัดเพื่อขอกลับเข้ารับราชการครูก็ถูกปฏิเสธเพราะมีคดีความติดตัว ตอนนี้อยากวอนขอให้หน่วยงานที่ช่วยเหลือเพื่อทำให้คดีนี้กลับมากระจ่างต่อสังคมโดยเร็ว เพราะตอนนี้รู้ตัวผู้กระทำผิดจริงที่ไม่ใช่ตน ส่วนการที่จะให้ไปสอนที่อื่น ตนเองอยากขอวอนอยู่ที่เดิม เพราะต้องการอยู่ใกล้บ้าน