Search

วันเสาร์ ที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
live
ปรับขนาดตัวอักษร

วันนี้ผมมาว่าด้วยเรื่องหนัง Hindi หรือหนัง Bollywood มันมีสูตรการบดขยี้อารมณ์ของคนดูตามแบบฉบับของเขาอย่างรุนแรง

ดนตรีและการเต้นรำเป็นเอกลักษณ์สำคัญในหนังฮินดี้ ที่แม้แต่สูตรของการทำมิวสิคัลแบบฝรั่งนั้น ต้องมึนไปเลย

คนอินเดียเฉลิมฉลองชีวิตของพวกเขาด้วยการบูชาเทพเจ้าในทุกหนแห่ง และในหลายๆโอกาส การร้องรำจึงเป็นสิ่งที่เขามีอยู่แล้วในชีวิตประจำวัน

และเมื่อเพลงและระบำมาอยู่ในหนังรัก หนังบู๊ หนังตลก แม้นแต่หนังดารม่าหนักๆ มันจึงไม่หายไปไหน เพราะมันอยู่ในดีเอ็นเอของพวกเขานั่นเอง

หนังฮินดี้ทุกเรื่องจึงมีการโชว์ออฟ อวดของ ผ่านการถ่ายทำที่คนดูตะลึง ในบางครั้งก็เกินความจำเป็น และบ่อยครั้งไม่มีที่มาที่ไป

การอวดความงามของพระนาง ของนักเต้นประกอบ อวดเสื้อผ้า อวดฉากหลังที่แพรวพราว เป็นการถมให้คนดูกระเจิดกระเจิงทางอารมณ์ล้วนๆ

ในฐานะที่เป็นคนรักอินเดีย ผมไม่ได้สนุกไปกับมันทุกเรื่องนะครับ ผมกลับดูหนังฮินดี้ปีละไม่เกิน 10 เรื่อง นั่นหมายถึงอาจจะมีที่ถูกใจเพียง 1-2 เรื่องเท่านั้น

สิ่งหนึ่งที่คนทั้งโลกไม่ได้ทำอย่างคนดูอินเดียอีกแล้ว นั่นคืออารมณ์ร่วมในโรงหนัง

คนอินเดียโห่ร้องด้วยความดีใจอย่างออกนอกหน้าทั้งโรง เมื่อพระเอกไปปราบผู้ร้าย และช่วยนางเอกสำเร็จ

พวกเขาหัวเราะลั่น เมื่อเห็นพระเอกเดินซุ่มซ่าม สะดุดล้มหัวขะมำ

ทุกคนพร้อมใจกันปรบมือเมื่อตอนจบของหนังทุกชีวิตรอดจากความชั่วร้าย

หนังหลายเรื่องพูดถึงความรักชาติ คนดูถึงกับยืนขึ้นสรรเสริญวีรบุรุษในหนังอีกด้วย

เนื่อหาของหนังฮินดี้เป็นแนว เมโลดราม่า 100เปอร์เซนต์ หลายสื่งอย่างจึงเกินจริงจากชีวิตประจำวัน

ในวัยเยาว์ของผม ผมดูหนังอินเดียบ่อยมาก ส่วนหนังไทยที่มี จารุณี สุขสวัสดิ์ นำแสดง ผมแทบไม่เคยพลาดสักเรื่อง

เธอเป็นนางเอกเงินล้าน เล่นหนังอะไรก็ทำเงินมหาศาล แต่ความโดดเด่นของเธอ กลับบทบู๊ เตะ ต่อย ผู้ชายทั้งเรื่อง

ใบหน้าอันงดงามของเธอ กลับกลายเป็นหญิงสาวผู้แข็งแกร่ง กระทืบชายชาตรีบาดเจ็บมาเป็นร้อยเรื่อง

คนไทยมีแนวคิดที่ไม่ได้เหยียดเพศหญิงเท่าไหร่นัก สตรีไทยสามารถเป็นผู้นำประเทศ เป็นซีอีโอ เป็นหัวหน้างานมากมายในทุกๆ ระดับชั้น

กลับมาที่วัฒนธรรมการไปโรงหนัง ในอดีตค่าดูหนังถูกมาก ครอบครัวจึงไปดูกันพร้อมหน้าพร้อมตาทุกๆ สัปดาห์ จากราคา 5-10 จนไปถึง 30-60 บาท

ค่าตั๋วในปัจจุบันอาจเป็นอุปสรรคหนึ่งของการไปดูด้วยกันหลายคน บวกกับคู่แข่งทางอินเตอร์เน็ต ทางทีวี

คนทำหนังทั่วโลกประสบปัญหาเดียวกัน แต่ในอินเดีย พวกเขายังสามารถตรึงราคาที่ไม่แพงไว้ได้

ผมเพิ่งไปดูมาล่าสุดที่โรง ราชมันดี เมืองชัยปุระ แคว้นราชาสถาน เป็นโรงหนังขนาดใหญ่แบบสกาล่า

ราคาตั๋วเพียง 60 บาท คนดูแย่งกันดูหนังทั้งประเทศ ซึ่งมีประชากร 1.2 พันล้านคน

การดูหนังที่อินเดีย จึงเต็มไปด้วยความหฤหรรษ บันเทิงใจสุดขีด

หากคุณคิดถึงบรรยากาศของการไปดูหนังร่วมกันของคนทั้งชาติ มีเหลือที่ประเทศอินเดียเท่านั้น

ครั้งล่าสุดที่ผมมีประสบการณ์อย่างนี้ในไทย คือหนังเรื่อง ไททานิค ที่ทุกคนในครอบครัวไปลุ้นระทึกกันตั้งแต่ต้นจนจบ

ออกไปดูหนังในโรงนะครับ ไปกับครอบครัว ไปกับแฟน หรือดูคนเดียวก็ได้แบบผม แล้วมาแบ่งปันประสบการณ์ดีดีให้กัน

ขอให้ทุกท่านโชคดี

เกรียงศักดิ์ ศิลากอง (วิคเตอร์) ผู้อำนวยการเทศกาลหนัง World Film Festival of Bangkok จัดมา 15ปี และเป็นผู้กำกับละครเพลง เรยาเดอะ มิสสิคัล ซูสีไทเฮา ม่านประเพณี เขาเป็นนักเดินทางที่หลงใหลทวีปอเมริกาใต้และอินเดียเป็นชีวิตจิตใจ

บทความล่าสุด

192.168.52.216