Search

วันจันทร์ ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
live
ปรับขนาดตัวอักษร

ในวัยเด็กยุค 1970 ของผม ผมได้ผ่านการใช้ส้วมมาสองแบบ ตึกแถวในเมืองเบตง (อ.เบตง จ.ยะลา) ทุกบ้านจะใช้ส้วมถัง เช้ามืด จะมีคนเอาถังนั้นเทอุจจาระของทุกบ้าน เราไม่เคยรู้ว่าเขาเป็นใคร แต่นั่นเป็นอาชีพที่เราต้องยกย่องเขา

หลังบ้านของทั้งเมืองจะต้องมีรูที่ใหญ่พอควรสำหรับวางถังนั้น

จึงเป็นเหตุที่ขโมยสามารถใช้ช่องของห้องส้วม มุดเข้าไปโจรกรรมได้เป็นอย่างดี

ข้างบ้านผม เป็นบ้านที่ทันสมัยมาก กล่าวคือ มีโทรทัศน์หลังเบ้อเร่อ มีตู้เย็นจากปีนัง

ในขณะที่แทบทุกบ้านต้องสั่งน้ำแข็งใส่ถังเพื่อดื่มน้ำเย็น

เมืองเล็กๆ เมืองนี้ ใครทำจานตกแตกก็ได้ยินเป็นทั่ว มีหรือที่โจรจะไม่อยากได้ของมีค่าอย่างทีวีและตู้เย็นที่มีราคามหาศาล

และแล้ววันหนึ่ง ข่าวการขโมยของข้างบ้านก็เกิดขึ้นจนได้ ก็ผ่านรูหลุมส้วมนั่นไง

ผมเข้าใจว่าเป็นโจรสองคน เพราะเครื่องใช้ไฟฟ้าอย่างตู่เย็นมันใหญ่และหนักมาก

ตู้เย็นอันเลอค่าถูกยกออกไป แต่โจรสมัยนั้นยังไม่มีรถมาขน พวกเขาจึงยกไปได้ไม่ไกล ถอดใจทิ้งตู้เย็นหลังนั้นบนถนน ห่างออกไปไม่ถึง 7 หลังของตึกแถว

ภาพนั้นมันเป็นตลกร้ายที่พวกเราทั้งขำโจรและรู้สึกถึงอันตรายของส้วมถังนั้นอยู่ทุกวัน

ส้วมในสวนยางเป็นอีกหนึ่งนวัตกรรมที่ล้ำเลิศ มันคือส้วมขนาดใหญ่ ที่ลึกและกว้างเพื่อใช้ถ่ายทุกข์รายปี ไม่มีใครมากลบทิ้ง จนกว่ามันเต็ม

ความสะพรึงของมันคือว่า ทุกคนที่ถ่ายทุกข์ต้องเอาขาพาดไปยังไม้สองซีก แล้วใช้บริการในธรรมชาติ

เคยมีข่าวว่ามีคนตกลงไปในหลุมขี้นั้น

มีเรื่องสั้นซึ่งเขียนโดยชาวเบตงลงนิตยสาร โลกหนังสือ ว่าด้วยเรื่องชายผู้โชคร้าย ลื่นไถล ตกลงไปในหลุมขี้

ผู้เขียนได้บรรยายความรู้สึกและการเอาตัวรอด เมื่อเขาตกลงไปในหลุมนั้น ในขณะนั้นไม่มีใครได้ยินเสียงช่วยเหลือของเขาเลย

เหตุการณ์แบบนี้ของมนุษย์เราๆ ท่านๆ ก็เคยตกหลุมแห่งความทรมานนั้นมาบ้างไม่มากก็น้อย

ส่วนมากก็เป็นความหลง ตัณหาและกิเลสที่เราอยากได้ความสนใจ อยากครอบครองใครสักคน หรืออยากได้สิ่งของชิ้นหนึ่งอย่างรุนแรงนั่นเอง

มันเป็นความทรมานที่เราไม่สามารถเป็นไท ทั้งๆ ที่รู้ว่าทางออกนั้นก็คือ ก้าวออกจากหลุมนั้น แต่หลายครั้ง เรากลับเลือกที่จะเกลือกกลั้วแหวกว่ายในหลุมขี้นั้น ไม่ยอมหลุดไป

พูดง่ายๆ ว่า เราโง่เขลามาก ที่มีความใคร่เช่นนั้น

ผมเองมีเพื่อนที่เตือนผม พร้อมยื่นมือให้ ดึงผมออกจากหลุมนั้น ผมกลับแช่ตัวในหลุมขี้ประมานครึ่งปี

กว่าจะคลานออกมา ทำความสะอาดจิตใจและเนื้อตัวให้สะอาดหมดจด มันใช้เวลานานมาก

ทฤษฎีหลุมขี้จึงเป็นภาพที่ดีที่สุด เมื่อเราหลงในคนหรือสิ่งของ มันไม่ใช่ความรักหรอก มันเป็นตัณหาล้วนๆ

วันศุกร์ดีดีแบบนี้ หากใครยังไม่หลุดจากหลุมขี้ของตัวเอง เพื่อนๆ คนที่รักคุณกำลังเอื้อมมือช่วยคุณแล้ว ออกมาเหอะ มันสบายและหรรษากว่าในหลุมเยอะเลย

ขอให้ทุกท่านโชคดี

เกรียงศักดิ์ ศิลากอง (วิคเตอร์) ผู้อำนวยการเทศกาลหนัง World Film Festival of Bangkok จัดมา 15ปี และเป็นผู้กำกับละครเพลง เรยาเดอะ มิสสิคัล ซูสีไทเฮา ม่านประเพณี เขาเป็นนักเดินทางที่หลงใหลทวีปอเมริกาใต้และอินเดียเป็นชีวิตจิตใจ

บทความล่าสุด

192.168.52.212